مبین رنجبر » 2013 » نوامبر

نامه ای از یک دوست نگران

نوشته شده توسط مبین رنجبر در ۲۱ آبان ۱۳۹۲

با درود فراوان

خوب هستی مبین جان ؟

من همیشه پیگیر فعالیت ها و زحمات شما در حوزه استارتاپ ها هستم به امید موفقیت های بیشتر دوست عزیز .

 آقا یکی از مشکلاتی که استارتاپ ها دارند این هست که اگه صاحب ایده برنامه نویس نباشه برای پیدا کردن یک برنامه نویس حرفه ای با اخلاق حرفه ای (بد قول نباشه ، حرفه ای باشه و روی مباحث کارش فوق العاده مسلط داشته باشه ، سرقت ایده یا سورس کد نکنه و …) بسیار بسیار در کشور ما سخت است . من با بیش از ۴ برنامه نویس در این ۲ سال کار کردم که بسیار اذیتم کردند .

 

مدتی پیش ایمیلی دریافت کردم با متنی که در بالا آمده و به دلیل کمبود وقت و حجم بالای ایمیل ها شاید کمی دیر شده باشد ولی فکر کردم شاید بهتر باشد به پیشنهاد این دوست عزیز عمل کنم و جواب این ایمیل را در یک پست مستقل بنویسم.

این نکته را هم باید حتما یادآوری کنم که من مربی استارتاپ ها و کسب و کارهای نوپا نیستم و هرچه که می نویسم الزاما از تجربیات و مطالعات شخصی و همینطور از تخصص اصلی ام که مهندسی نرم افزار است سرچشمه میگیرد.

در آغاز بحث بهتر است که بدیهیات موضوع را روشن کنم.یک اینکه صاحب ایده الزاما برنامه نویس و یا شخص فنی و متخصص نیست.دوم هم اینکه برای حرفه ای بودن باید اخلاق حرفه ای داشت.حالا نوبت به بخش ابهام برانگیز قضیه می رسیم.اینکه یک برنامه نویس یا شخص متخصص نباید بدقول باشد.علل بدقولی در دنیای حرفه ای را همگی بر گردن اتفاق و مشغله بیش از حد فرد و یا تصادف می اندازند.گرچه این علت ها درست هستند ولی همه ماجرا نیستند.گاهی بدقولی ناشی از بی علاقگی و بی انگیزه بودن نسبت به کاری رخ می دهد.به شخصه کاری که در من هیجان ایجاد نکند آنرا انجام نخواهم داد.پس بهتر است به جای اینکه از برنامه نویس یا متخصص بدقول دوری کنید ، علل بدقولی را بشناسید و از آن فرار نکنید.در همکاران،کارمندان و فضای کاری خود انگیزه ایجاد کنید و کاری کنید که همه به کاری که قرار است انجام بشود باور پیدا کنند.

نکته بعدی این است که آیا نیاز است که افراد فنی فوق العاده مسلط و کامل را در انتخاب کنیم؟ این موضوع را حتما میدانید که همه افراد کامل و فوق العاده مسلط به کاری نیستند و همیشه درصدی از خطا وجود دارد.اکثرا مشاهده می شود که شرکت ها و سازمان ها برای استخدام شرایط بسیار ناممکنی را دارند.موضوع اینکه چگونه استخدام کنیم خود مبحث مفصلی است که در اینجا نمی خواهیم به آن بپردازیم.استخدام و انتخاب همکار در این شرکت ها به طوری است که گویی میخواهند استیو جایز و یا بیل گیتس استخدام کنند که مبادا در کسب و کار نوپایی که میخواهند راه بیندازند و یا محصول جدیدی را روانه بازار کنند شکست بخورند.شاید خود شخص استیو جایز و بیل گیتس برای استخدام مراجعه کند در امتحان مصاحبه رد بشود.

البته منظور این نیست که شخصی که میخواهد همکار آینده ما باشد لازم نیست هیچ دانشی داشته باشد ولی نکته ای که همیشه فراموش می شود این است که آموزش در تیم ها بحث بسیار مهمی است که باید حتما به آن پرداخته شود.در دنیای ایده ها و کسب و کارهای نوین شما شاید نیاز داشته باشید که یک روش نوین ارائه دهید و ممکن است دانش هیچ کدام از افراد تیم برای اجرای آن ایده کافی نباشد.بسیاری از تیم های استارتاپی هستند که در کنار هم یاد گرفتند و به هم یاد دادند و توانستند خلاقیت را در تیم شان به طور عملی پیاده سازی کنند.یادگیری دست جمعی ممکن است نقطه عطفی در زندگی حرفه ای هر کدام از افراد تیم باشد که سال ها از کار انفرادی به آن نرسیده باشند.

موضوع بعدی سرقت ایده است که این روز ها هرکسی را می بینید که به تازگی میخواهد وارد مباحث کارآفرینی و کسب و کارهای نوپا شود این سوال در ذهنش نقش می بندد که نکند ایده من را بدزدند.دزدیدن ایده در دنیای تجارت نرم افزار معنی ندارد.بلکه آن کپی برداری تمام و کمال یک ایده است که تحمل نمی شود.ایده شما هرچه که باشد مانند بادی است که به این سو و آن سو می رود و این باد ممکن است به ذهن و فکر شخص دوم یا سومی هم برسد.ولی کسی برنده بازی است که آن ایده را اجرایی کند.پس کسی برنده است که آنرا سریعتر اجرایی کند.شما اگر امروز فکر کنید که بسیارخوب من ایده ای در ذهن دارم و همین کافی است که صاحب ایده باشم اشتباه کرده اید.سال بعد اگر آن ایده ای که به ذهن شما رسیده بود توسط شخص دیگری اجرا شد ، آن شخص دیگر صاحب ایده است و نه شما.حتی اگر شخصی ایده اجرا شده شما را اجرا کرد شما به جای گفتم اینکه ایده من به سرقت رفته است باید حرفه ای رفتار کنید.حرفه ای رفتار کردن این است که مدل کسب و کار خود را تغییر دهید تا بتوانید از ان شخص پیشی بگیرید.رقابت است که در تجارت حرفه ای معنی دارد.

پس همیشه به جای دور زدن موضوع و پاک کردن صورت مسئله سعی کنید علت ها را شناسایی کنید و به دنبال راه حل باشید.همیشه پاک کن شما را از کثیفی ها نمی رهاند،گاهی صفحه سفید شما را تیره خواهد کرد.

داستان یک برنامه نویس که از علم بازاریابی چیزی نمی دانست

نوشته شده توسط مبین رنجبر در ۱۸ آبان ۱۳۹۲

بلاخره اپلیکیشنی که سال ها برای تولید آن وقت گذاشته بودم را نوشتم چون احساس کردم واقعا به شخصه به آن نیاز دارم و گفتم شاید دیگران هم آنرا بخواهند.

وقتی که نوشتن آن برنامه تمام شد با افتخار اعلام کردم “بلاخره راه اندازی شد”.اعلام کردم یعنی اینکه دقیقا این عبارت را توییت کردم.

در زیر لیست کارهای مرتبطی که بعد از راه اندازی اتفاق افتاد را می توانید بخوانید:

  • روی وب سایت معرفی به روزترین اپلیکیشن ها قرار گرفت.

عکس العمل من: اوه عالیه! در عرض دو روز ۴۰ بار دانلود شد.

  • به وبلاگ ها و وب سایت هایی که اپلیکیشن ها را مورد ارزیابی قرار میدهند ایمیل زدم.

نتیجه: پاسخی نگرفتم.

  • یکی از شرکت هایی که اپلیکیشن مشابه را داشت در اکانت توییترش ما را معرفی کرد.
  • بسیاری از تست کنندگان نرم افزار در مورد این اپلیکیشن توییت کردند و گفتند:

اوه پسر! محشره.

  • درخواست های همکاری زیادی گرفتم و با توجه به میزان فروشی که کسب کرده بودم تصمیم گرفتم فروشگاه آنلاین خودم را راه اندازی کنم.

در روز پنجم فروشگاه را راه اندازی کردم و یک فرم ثبت نام هم برای اپلیکیشن پیاده سازی کردم.

نتیجه در روز هشتم: هیچ فروشی نداشتم.

  • کد پرداخت ۵۰ درصدی تولید کردم و به افراد زیادی دادم.

هر کسی که درخواست کرده بود یک کد تخفیف گرفت.

  • فهمیدم که سایت من اصلا روی گوگل لیست نشده است.

پس تصمیم گرفتم که ابزار مدیریتی داشته باشم و سایتم را بر روی گوگل ثبت کردم.

  • اپلیکیشن من در فروشگاه معتبر آنلاین شرکت Atlassian معرفی شد.
  • در روز هفتم باز هم به وبلاگ ها و وب سایت ها ایمیل زدم.

نتیجه: بازهم پاسخی نگرفتم.

  • در روز هشتم وب سایت ۲۲۹۱ بازخورد گرفت.
  • اکانت توییتر اپلیکیشن حالا ۳۸ دنبال کننده دارد.

در کل توانستم با همه این راه ها ، ۱۱ تا از این اپلیکیشن بفروشم.مردم منتظر بودند که نسخه آزمایشی نرم افزار تمام شود؟ یا اینکه اصلا اپلیکیشن را پاک کرده اند؟ نمی دانم.

همه این سال ها از بازاریابی غفلت کردم.ولی متوجه شدم که: بازاریابی سخت است.به طور وحشتناکی سخت است.

نکته ترسناک اینجا بود که مردم به سایت می رفتند و اپلیکیشن را دانلود میکردند و بعد آنرا پاک می کردند.من هیچ وقت از آنها سوال نمیکردم و نمی فهمیدم که چرا پاک میکنند.با اینکه من خیلی مشتاق بودم که کاربران ایمیل بزنند و سوال کنند و یا مشکلی را گزارش دهند.

داستان من مثل داستان همه برنامه نویس هایی بود که فکر میکردند که خوب “بلاخره راه اندازی کردم” و بعد خداحافظ.مثل برنامه نویس هایی که بعد از راه اندازی گفتند: ” آخیش راحت شدم بلاخره راه افتاد”.

[گاه‌سوال،شماره ۲] جلسات باز چیست ؟

نوشته شده توسط مبین رنجبر در ۱۵ آبان ۱۳۹۲

جلسات باز یک فرهنگ است و به روش خاصی از آموزش متخصصین و شاغلین اطلاق می شود.جلسات باز به جلساتی گفته می شود که با رویکرد گپ دوستانه و دورهمی و در عین حال تخصصی و حرفه ای برگزار می شود.به طوری که متخصصان آن بخش در دوره های زمانی مشخص گردهم می آیند تا به هم یاد دهند و از هم یاد بگیرند.این چنین جلسات با کلاس های آموزشی معمول تفاوت های اساسی دارد.

این جلسات در ایران از جلسات باز نرم افزاری شروع شد و به جلسات باز یا گپ گرافیک،مدیریت و عکاسی هم کشیده شد و شاهد برگزاری این جلسات در شهرهای مختلفی نیز هستیم.

این گاه‌سوال چی هست اصلا؟

[گاه‌سوال،شماره ۱] آیا رویداد استارتاپ ویکند واقعا ۵۴ ساعت است؟

نوشته شده توسط مبین رنجبر در ۱۵ آبان ۱۳۹۲

موضوعی که برای خیلی ها سوال شده این است که استارتاپ ویکند ۵۴ ساعت نیست.در همه رویداد های جهانی استارتاپ ویکند و به طور کل راه اندازی کسب و کارنوپا خواب و استراحت معنی نداره و تیم ها حتی شب ها در کنار هم بر روی ایده هایشان کار می کنند و گاها به صورت شیفتی ۲ یا ۳ ساعت می خوابند.

پس بعد از رویداد هم کار بر روی ایده ها ادامه دارد و جمعا این ۵۴ ساعت را تشکیل می دهند.اما در ایران موضوع کمی متفاوت است.راه اندازی کسب و کار یعنی از زندگی گذاشتن و از خواب و خوراک گذشتن و شب های بیداری و بی خوابی.

+ این گاه‌سوال چی هست اصلا؟

[گاه‌سوال] شماره صفر

نوشته شده توسط مبین رنجبر در ۱۵ آبان ۱۳۹۲

مدت ها پیش از من سوالاتی پرسیده شد که جواب آنها نه در یک جمله می گنجید و نه در یک پست مستقل نسبتا طولانی.تصمیم بر این شد که من پست هایی را در وب سایتم منتشر کنم با تگ “گاه‌سوال” و در بخش “گاه‌سوالات” که جواب این سوالات را در حداکثر دو پاراگراف بشود داد.

البته هدف از اینکار راه اندازی سیستم پرسش و پاسخ سوالات فنی و تخصصی نیست.هدف شرح دو پاراگرافی پاسخ سوالاتی است که مبهم و بی جواب می مانند را بدهیم که عمدتا جنبه تخصصی یا حرفه ای هم دارند.

+ لیست تمامی مطالب بخش گاه‌سوالات

۲ دیدگاه دسته‌بندی : گاه‌سوالات